Categorie archief: 3d

De fasen van ontwaken – die ik ergens tegenkwam – tussen 3D en 5D zoals het ervaren kan worden, want iedereen ervaart het anders want ik heb er een eigen tekst van gemaakt

Fase 1:

‘Je leeft in een 3D werkelijkheid, in een matrix en ziet niet de condities en patronen die in jouw DNA verankerd zitten.

*Niet iedereen die in een 3D-werkelijkheid leeft, zit in een matrix. Dat is geen wet van meden en persen. Je leeft alleen in een matrix als je een onbewust leven leidt en geen mogelijkheden hebt gecreëerd om je leven zelf en eigenstandig vorm te geven. Je hoeft niet bij een multinational te gaan werken als je hoog opgeleid bent en veel verantwoordelijkheid kunt dragen. Inderdaad hebben alle bedrijven hun eigen vaste of minder vaste – half chaotische – regels, maar als het je ergens niet bevalt zorg je dat je een andere baan krijgt. Iedereen die bang is dat het je lot is om onvermijdelijk in dienst moet treden met een strak georganiseerde hiërarchie en vastomlijnde bedrijfsregels, heeft zich bang laten maken door de beruchte film The Matrix. Maar laat ik hen geruststellen: een fictief verhaal waarin de auteurs en regisseurs zich hebben laten leiden door hun eigen fantasieën zodat een spannend decor kon worden opgebouwd en daarmee een gegarandeerd filmsucces werd gegenereerd. Pure fictie. En niets anders. Een zelfde serie onzinnigheden staan hieronder vermeld:

‘Je leeft naar de maatstaven van de maatschappij en stelt geen of weinig vragen of het allemaal wel klopt.

Je beleeft jouw wereld vanuit een ik-perspectief’

*Die jou vanuit eenzelfde frame van de matrix wordt aangepraat.

Fase twee [‘het proces die je worden aangepraat vanuit de media of andere ‘influencers’]:

‘Je wordt door iets of iemand intens diep tot in jouw kern geraakt.

Je voelt zoveel emoties door jouw lichaam gieren en je voelt dat er binnenin jouzelf dingen aan het veranderen zijn, zonder dat je snapt wat er gaande is.’

Er begint een bewustwordingsproces bij jou op gang te komen, waarbij je alleen met persoonlijke doorzittingskracht schijnbaar onbeweeglijke zaken in beweging kunt brengen die leiden tot jouw persoonlijke veranderingsproces:

‘Je merkt dat oude overtuigingen niet meer passend zijn en dat jij wel eens héél anders kan zijn dan je dacht te zijn.

‘Je begint vragen te stellen en je denkt af en toe dat je van je padje af bent, maar ergens breekt er iets met enorme kracht in jou open.

‘Maar ook al is de beweging in gang gezet, jouw ego is nog steeds aan het roer en laat jou twijfelen aan alles wat in jou aan het verschuiven is.

‘Je wuift jouw intuïtie nog weg, al komt deze steeds sterker door.

‘Je houdt nog steeds vast aan oude patronen en gedachtegangen en ziet nog niet dat jouw ziel steeds meer ruimte maakt om in te dalen, want er zit nog veel troep dat opgeruimd moet worden.

‘Je probeert te leven zoals jij altijd al deed, maar het klopt niet meer voor jouw gevoel.

Fase drie:

‘Je zit tussen twee werelden in, de 3D wereld en de spirituele wereld (je zielsverlangen)

‘Je bent op zoek naar informatie om te weten te komen wat de roots zijn van jouw pijn en verdriet etc. dat naar de oppervlakte is gekomen.

‘Je voelt dat je erdoorheen moet en dat er zoveel in jou geopend is dat er geen weg meer terug is.

‘Jouw oude leventje werkt niet meer en klopt niet meer.

‘Er is een leven vóór en een leven ná….want dat blijkt te kunnen als je veranderingen in gang hebt gezet.

‘Je zet je af tegen de mensen in de buitenwereld; je wil de diepte in en kan niet zo veel met oppervlakkige gesprekken.

‘Op allerlei gebieden word jij losgekoppeld van vriendschappen, werk, omdat het niet meer bij jou past.

‘Je gaat aan de slag met jouw triggers en trauma’s, jouw innerlijke kind stukken en jouw schaduwkanten.

‘Jij gaat leren wat gezonde grenzen voor jouw betekenen, maar soms laat je jezelf nog uit jouw energie trekken.

‘Deze fase is hardnekkig en kan lang duren, omdat je steeds weer een laagje dieper gaat en je blijft opruimen en blijft werken aan jezelf.

‘Je verlangt naar rust en hebt het gevoel in kringetjes rond te draaien.

‘Het is een periode van eenzaamheid en je alleen voelen.

‘Het liefst draag je al het karma af, het moet maar eens klaar zijn!

‘Toch blijf je vertrouwen houden in jouw proces en durf je steeds meer in overgave te gaan en in het moment te leven.

Face 4: Eigen denkvermogens veranderen en gaan je leven leiden!

‘Je herinnert je steeds meer wie jij werkelijk bent en jouw gaven die in stadium 2 en 3 weer naar de oppervlakte komen, worden steeds sterker. 

‘Je ervaart synchroniciteit door de vele tekens op je pad.

‘Mensen lijken als vanzelf op jouw pad te komen om jou precies dát te geven wat nodig is voor jouw groei.

‘Je voelt de kracht van samen en eenheid met elk levend wezen.

‘Je brengt de balans terug tussen jouw mannelijke én jouw vrouwelijke kanten die jij belichaamt.

‘Je merkt dat jouw denken steeds minder ego gestuurd wordt en jouw emoties door jou heen stromen zonder je ermee te identificeren.

Je hoeft niemand meer te fixen, je hebt geen behoefte meer aan vinger wijzen, want je snapt dat iedereen precies daar is waar hij of zij zijn moet.

Fase 5: Op weg naar geestelijke volwassenheid

‘Je kan jouw ego eigenlijk niet meer vinden, het is opgelost.

‘Je voelt je enorm krachtig en liefdevol te voelen en begint eindelijk compassie voor alles en iedereen te voelen.

‘Je hoeft niets meer van anderen, je voelt je verbonden zonder gebonden te zijn.

 ‘Je begint jouw eigen heelheid te voelen en waar dat nog niet compleet is werk je eraan. Zo groeit het vermogen dat jij weet dat jou niets kan overkomen, en dat er hulp van hogerhand voor jou klaarstaat als je erom vraagt. Want je moet er wel om vragen.

‘Je weet ook dat de dood alleen een overgangsfase is van het een in het andere leven.

‘Je bent als mens zo enorm gegroeid dat jij jouw eigen creator bent geworden al gaat dat stapsgewijs en dat je zelf steeds meer verantwoordelijk bent voor alles in jouw leven gebeurt.

‘Je hoeft maatschappelijk nergens naar toe en je hoeft niets na te streven.

Je bent enkel aanwezig in het NU, je bent thuis in het NU in 3D-omgeving maar tegelijkertijd ál in 5D of érheen op weg, want voor mij geldt dat je pas volwaardig in 5D leeft als je een eigen lichtlichaam hebt en volkomen in evenwicht en balans bent. Er leven mensen op aarde die in een 3D-lichaam hier wonen, maar energetisch volledig in 5D kunnen manoeuvreren.

Over de lemniscaat van weten en niet weten

*Deze zin las ik bij Chris den Daas en zette me aan tot dit schrijven. “Als twee mensen niet weten dat ze niet weten, zal hun discussie eindeloos doorgaan.” Daarbij plaatste hij een afbeelding van een Lemniscaat. Het eerste beeld wat ik hier bij kreeg door de herkenning was als een van de twee de andere kant op stroomt, dan ontstaat er een botsing of vermenging van de stroom of als een van de twee stilstaat, kan de ander wellicht afremmen.

De Lemniscaat is het symbool van harmonie en transformatie, van de oneindige stroom van leven, die van de ene lus zichzelf doorkruist in het midden en daar een nulpunt maakt om vervolgens op te gaan in de andere lus. In het midden is het punt van creatie, van begrip, van leegte en stilte. In de lussen stromen de onder en bovenstromen. Als je het symbool 3d zou bekijken en rond zou maken krijg je een donut, waarin de stroom door het gat in het midden, het nulpunt, weer opnieuw boven komt in de lus, om vervolgens weer over te stromen het gat in. Dit is hoe het leven stroomt als een eeuwige ademhaling. In en uit.

  • Waarom stroomt ons leven niet op dit moment en wat raakt mij zo hierin? Ik voel dat het angst is. Sorry, ik zou mij er bijna voor verontschuldigen. Ik ben bang voor de slapende mens en dan vooral voor de herhaling, van zoals geschiedenis bijvoorbeeld dicht bij liet zien in een andere verhaalsetting, met daarin de beroemde zin: We hebben het niet geweten. Ik weet zeker dat er mensen waren die zich uitspraken. Die waarschuwden. Die voor gek versleten werden. Die zelfs de aandacht kregen van de propagandamachine, zoals de NOS vandaag de dag deed met de mensen die in ons land en wereldwijd vragen stellen, die kritisch zijn, welke de NOS feilloos suggestief wegzet als een minderheid van extreem links en rechts en lager opgeleid, want daar is men schijnbaar erg gevoelig voor in ons kijk eens hoe trots we zijn op onze nuchterheid en calvinistische doe nou maar normaal, dan doe je al gek genoeg. Doe er dan nog een leuke studentikoze vetharige jongeman bij, die dit lichtelijk cynisch uit de doeken doet in een summier niet onderbouwd verhaaltje, met een obesitas hoofd virologie en een verslaggever die vooral ook de minder wel bespraakte in beeld laat komen en de rest van de geïnterviewde weg zet als, ja als wat eigenlijk? Dat was mij nou ook niet helemaal duidelijk. De nadruk lag niet op goed onderbouwde journalistiek. Verder zag ik vooral mensen die zich uitspraken vanuit hun hart. Daar is geen opleiding voor nodig en stoort mij de arrogantie van hoe zoals gewoonlijk het nieuws gebracht wordt en ik mezelf vervolgens een cabaret zie beschrijven. Dit is waarom ik tien jaar geleden de tv de deur uitdeed. Met de krant een vuurtje aanmaak. Wat mij wellicht zo raakt is mijn rol als moeder en de wereld die ik achter laat voor mijn kinderen. Ik keer iedere keer weer terug het slagveld in om te strijden voor waarheid, tegen beter weten in en oh zo menselijk begrijpelijk.

Lieve Nicole, omdat wij hetzelfde vuur kennen dat we voor waarheid en gerechtigheid ‘gaan’ en dit proberen uit te dragen, kan ik me voorstellen dat we elkaar kunnen ondersteunen. Want jij houdt me een spiegel voor en ik hoop dat omgekeerd ook het geval zal zijn. Ik hoop dus dat ik jou op mijn beurt kan helpen om je te verlossen van jouw dilemma’s, die overeenkomen met de mijne.  

In dat verband heb ik de afgelopen vijf jaar bij allerlei spirituele bijeenkomsten klachten tegen het materialisme en businessmodellen aangehoord en terecht natuurlijk, maar ik werd er op zichzelf al ziek van omdat ik de machteloosheid die daarin doorklonk, zo voelde. En daarvan heb ik geleerd: Dát is op een bepaalde manier zinloos in een 3D-omgeving, waarin het materialisme nu eenmaal hoogtij en dat valt met een toverstokje niet te veranderen, en daarom wat mij betreft een kwestie van *geduldig afwachten* tot de omstandigheden ‘beter te controleren of beïnvloeden zijn’ (geworden) zodat aan te voelen is wanneer het wél tijd wordt om effectief in te grijpen. Dat is nu nog niet mogelijk. Dus iedere poging om dat soort verschijnselen aan te pakken moet éérst zorgvuldig worden opgebouwd, wetend dat er energetische krachten meespelen en een onzichtbare achtergrond vormen. En niet alleen ‘vormen’, maar ook ‘meespelen’, maar dan helaas wel onzichtbaar hun rol meespelen.

Daarom heb ik mij sinds die geluiden die ik aanhoorde, ook stilletjes teruggetrokken om al mijn ideeën en antwoorden zelf op te bouwen, om die op het moment X te lanceren en de tegenactie in te zetten. En ik voel dat we elkaar in dat proces kunnen aanvullen, door over en weer elkaars ideeën, indrukken en wanhoop ook met elkaar uit te wisselen en te bespreken. Mijn model is inmiddels als volgt te omschrijven. Eerst zoeken naar de verklarende en begrijpelijke processtructuren, die spelen en omdat ik weet dat je die sterke maatschappelijke krachten moeilijk effectief kunt bestrijden en ontmantelen. Je zult eerst een complete analyse moet ontwikkelen hoe die strijd kán en móet worden aangepakt. En wat mij betreft geldt er dan een ‘evolutieproces’ of evolutiemodel bestaat van een ontwikkeling die uitgewerkt kan worden: die machthebbers zullen namelijk uiteindelijk tóch verliezen vanwege alle roofbouw die zij op moeder aarde plegen, en dat onhoudbaar wordt.

  • Ik moedig aan met vragen. Hopelijk zaadjes plantend. Waar stroomt het niet? Wat is de angst van een NOS. Wat is de angst van een overheid? Wat is de angst van de multinationals? Wat is de reden dat een overheid al lang niet meer zijn volk dient, maar wel een kleine lobby in dienst van grote multinationals? Zouden ze niet durven? Zou het iets van doen hebben met handelsverdragen? Zou het komen, dat alleen de Europese raad soeverein is in het beslissen en de rest van de wereld ook in deze verdragen-greep word gehouden? Waren al die mensen die destijds hier tegen protesteerde gek? Zouden er geen weldenkende mensen bij onze overheid werken? Zouden er daar geen kritische vragen meer gesteld worden? Als ik de NOS kijkende, krant lezende mens mag geloven delen we liever een item over mondkapjes, die een op een, voor de zorg wellicht beschermen, als die zelf een zwakke weerstand hebben, maar waarover ook hele zinnige vragen worden gesteld door wetenschappers die biochemie van ons lichaam bestuderen, dat dit juist averechts werkt. Dat dit ons juist verzwakt en het virus versterkt.

‘Angst’ is alléén kenmerkend in 3D-werelden, waar we nu middenin zitten, maar dan wel in de laatste fase ervan. Daarom hebben we nu ook te maken met onze transformatie naar 5D – met 4D als overgangsfase – . Daarom hebben we nu te worstelen met het feit dat die macht van multinationals langzaam maar zeker wordt afgebroken; omdat zij oud-denken vertegenwoordigen. Daar hoef je geen twijfels over te hebben. De enige oplossing is dus: daarmee rekening houden.

  • De mens word sowieso gemedicaliseerd. Vrouwen kunnen niet meer baren zonder ziekenhuis en ruggenprik. We piesen ons drinkwater vol met medicatie en hormoonpreparaten, los van alle glysofaten, die nu bijna iedere wereldburger uitpiest en verder opslaat, zonder erg te hebben in de effecten hiervan. Hoe komt het dat het er alle schijn van heeft dat we geregeerd worden door lobby? Ik vraag alleen maar iets. Ik zou niet willen dat iemand mij voor gek, voor complottheoreticus, voor links of rechts of nog erger laag opgeleid zou verklaren. Vrije mening is een groot goed in ons land. Ik denk aan de Theo van Goghs en de Wilders die van alles mochten uitkramen. Maar als een longarts oprechte vragen stelt, doet hij er diezelfde dag nog een rectificatie uitgaan, die de boel afzwakt. Je zou dan jezelf kunnen gaan afvragen of hij wellicht ook gebeld is door de inspectie van volksgezondheid of het rivm. Maar dat is nou net iets wat vandaag de dag niet mag en als je wel doet voor de camera, word je filmpje gecensureerd, zoals menig huisarts en wetenschapper al ondervond. Helaas werkt dit censureren niet en worden de filmpjes via wegen er om heen nog steeds vertoond, wat het tot een vermakelijk kat en muis spelletje maakt. Dus dan maar er een reportage aan laten wijden door de staatsomroep. Grappig is ook, dat voor de uitbraak er al sprake was van overdreven aandacht van nepnieuws. Het kan toch niet zo zijn dat alleen links, rechts en lager opgeleid zo opmerkzaam zijn en hoger opgeleid Nederland braaf knikkend slaapt? Was er geen spraken van recent dat we met elkaar consent waren niet meer in deze termen te spreken? Maar te spreken over praktijk opgeleid en boek opgeleid, zoiets was het toch? Zou het dan wellicht iets te maken kunnen hebben, met wie de eigenaars van de media bedrijven zijn, die ons nieuws maken? Hoe onafhankelijk zijn zij? Bestaat objectief en eerlijk nieuws wel? Wie betaald het salaris? Wie bepaald wat wel en wat niet gepubliceerd word? Gaat dat niet overal zo? Wie bepaalt wat?

Antwoorden die op vragen in deze alinea gesteld worden zijn al best te beantwoorden. Hoe kan ‘hoger opgeleid Nederland braaf knikkend blijven slapen?’ is zo’n vraag, en het antwoord luidt dat hoger opgeleiden juist tot die machtselite behoren en daarom met dat machtsspel moeten meewerken, want stel je voor dat je eigen machtsbasis wordt ondergraven? Dan valt je in een heel diep gat!  

  • Wat gebeurt er allemaal op onze aarde, terwijl de discussie doorgaat, omdat mensen niet weten, dat ze het niet weten? Ik zou dit wel willen weten…. Maar eigenlijk weet ik het wel.

Ik ben benieuwd!

  • De Lemniscaat is vandaag de dag symbool van de dualiteit. Van het donker en het licht. Van het voor en het tegen. Van het slapen en wakker zijn, maar met dezelfde ongewijzigde kern, waarin alle dualiteit samen komt. Hoe erg het ook lijkt. Het valt altijd door het gat, door de mand en de waarheid komt altijd aan het licht.

Mag ik aanvullende opmerkingen plaatsen? De lemniscaat is oorspronkelijk een symbool van oneindigheid en dat is dus een lastig probleem, dat ikzelf zou willen onderverdelen tussen de betekenis in de geestelijke 5D-wereld en anderzijds hoe deze lemniscaat in ons denken geïnterpreteerd kan worden. Zoals een symbool van dualiteit omdat de mens de opdracht heeft om zich te evolueren en transformeren van 3- naar 5D. En je weet natuurlijk dat in 5D geen donker bestaat, want dat is afwezigheid van Licht. Maar wel kan er verwarring ontstaan dat in 5D ook groepen bestaan die bijna eeuwig in lagere cocons blijven bestaan omdat zij wat geestkracht in de startfase van 5D leven, maar eigenlijk 5.0.0 zijn. Geen echte 5D-levens leiden, maar toch machtig genoeg zijn omdat zij ook niet noodzakelijk een stoffelijk levenscircuit zoals het rad van wedergeboorte zoals de aardse mens die kent, doorlopen.

Alleen de mensen die als ziel op aarde worden geïncarneerd, leren het onderheid tussen (de Boom van) goed en kwaad bewust te ontwikkelen, wat bij onbewuste wezens kon niet kan gebeuren, omdat zij dat bewustzijn niet in hun DNA nog nier hebben geactiveerd. Je hebt dus gelijk als je schrijft dat ‘het valt altijd door het gat, door de mand en de waarheid komt altijd aan het licht’, want dat moet ieder individueel mens altijd eerst zelf ontdekken. Zoals iedereen omgeven wordt door mensen, vrienden of collega’s die zich hiervan niet bewust zijn. Dus hebben ze daar geen weet van. En die gaan gewoon door in hun levens die uit automatismen bestaan. En daarom een karakteristieke uitspraak: alleen als je de verlichting hebt bereikt, dat ontstaat alleen licht en dus komt de waarheid alleen dán aan het licht, en dit als conclusie van die laatste zin in deze alinea.

  • Het niet weten wat er exact speelt achter de schermen, is niet hetzelfde als het innerlijk weten….
  • Het oeverloze tijdverdrijf is een afleiding voor onszelf. Het leven vraagt om even stil te staan. De stroom te doorbreken en langs ons heen te laten stromen, zoals de rivier om het rotsblok stroomt door de minste weerstand.
  • Ja ik voel soms even angst. Angst als ik de Lemniscaat oneigenlijk gebruikt zie worden, daar waar zij in essentie een hoge zuivere Elohim frequentie bevat en als zodanig gehoed wordt. Ingezet voor transformatie naar harmonie. Geduld is niet mijn sterkste eigenschap en de harmonie is ver te zoeken.

Dit laatste is ook een vanzelfsprekende eigenschap op aarde, omdat je ziel zich daaraan nog niet ontworsteld heeft; anders had je dit leven op aarde niet gekregen, want dat zou onnodig zijn. Het gaat namelijk om alle voorgaande levenservaringen uit al die levens bijelkaar. En was je dan ook al permanent in 5D woonachtig en werkzaam.

  • Wat heb ik nodig om weer terug te keren naar mijn plaats, die voorbij de dualiteit is? Wat mag ik mijzelf geven in deze tijd? Ik voel behoefte aan troost. Ik voel verdriet over wat ik zie. Het raakt mij hoe het ontwaken verdeeldheid toont en ik weet dat het nodig is. Ik voel dat ik wellicht hierin gedaan heb wat ik kon doen en dat ik nu ik voel dat het water komt, de berg op ga, niet blijf staan kijken als de rivier uit zijn oevers treedt om zo meegesleurd te worden. Dit voelt niet meer uit angst of onverschilligheid, maar uit common sense. Omdat ik anders niet kan doen wat ik kom doen. Ik voel dat ik van daaruit kan steunen. Kan uitreiken [aanreiken?]. Kan troosten. Praktisch er kan zijn, vanuit mijn uniekheid en authenticiteit. Het menselijke in mij voelt zich er bijna schuldig over en ik laat het er allemaal zijn, zonder enige vorm van zelfcensuur.

Deze behoefte aan ‘Praktisch er kan zijn, vanuit mijn uniekheid en authenticiteit’ wordt pas verwezenlijkt als je het rad van wedergeboorte aan het overstijgen bent, of al recentelijk ‘overstegen’ bent en dus in feite een verlichte persoonlijkheid bent geworden. Want wie hier rondloopt heeft dat nog niet bereikt. Maar tijdens dit leven gaan we dat bereiken. Hou dus moed!

  • Hiervoor mag ik eerst weer even mijn stilte in. In afzondering, voor zover dit gaat met een gezin en thuis scholing geven.
  • “Neem je plek in en vertrouw,” spreekt mijn moeder van de ander parabel. Ik, de mens, de vrouw, die ik ben, heb het te doen met een ieder die nu heen en weer geslingerd wordt, inclusief mijzelf, wat ik voel, door in dit veld te stappen. Ook al kozen we er allemaal bewust of onbewust voor om hier te zijn in deze tijd, om deze ervaringen met elkaar aan te gaan. Ik kan de onrust in mij, door mij heen voelen gaan en het is geen gezonde plek om lang te blijven. Het is slechts een stap opzij, naar het midden, naar het nulpunt, in de leegte, van de stilte, in de oorsprong van al het leven, welke diep gaande liefde is.

Even hier vanuit mijn eigen ‘weten en bewustzijn’ een mogelijk misverstand wegwerken: we zijn  ‘allemaal bewust of onbewust om hier te zijn in deze tijd’: wij als spiritueel levende personen zijn ons bewust van onze aanwezigheid als geestelijke ziel en proberen onze levensmissie hier te vervullen, zoals het vooraf uitgezocht en bepaald werd, want iedere ziel heeft een levensplan meegekregen. Mensen die dit bewust zijn kunnen deze opdracht ook gemakkelijker uitvoeren dan diegenen die zich hiervan niet bewust zijn, want die zijn hier om dit alles te ontdekken. En ik heb het geluk gehad om dit op jonge leeftijd te ontdekken omdat ik als bewust geboren ziel op aarde wist dat ik geleid werd.

  • Het is in het midden van de Lemniscaat, waar de leegte de sluier op lift. Waar een andere werkelijkheid zich onthult. Een werkelijkheid voorbij tijd en ruimte. Daar waar gedachten veel sneller manifesteren, wat zuiverheid van ons vraagt. Wat vraagt om de innerlijke strijd in onszelf te over winnen. Omdat de vrede in ons zelf. De liefde in en voor ons zelf. De liefde is voor het leven in en om ons heen.

Wat je hier omschrijft, is exact de overgang van 3- naar 5D, waarbij dit laatste dus staat voor volledige balans en harmonie in je eigen psyche. En dan ervaar je die problemen ook niet meer zo heftig als die anderen om je heen en juist onbewuste mensen die dit nog moeten doormaken, omdat de een nu eenmaal meer levens hier in afgelopen tijdperken heeft meegemaakt dan de ander. Jij en ik hebben dat al in voorgaande levens op deze aarde ontdekt en kunnen nu van die ervaringen profiteren. Want opgeslagen in ons geestelijk DNA.

  • Ik trek mij terug in mijzelf, omhult in de gouden raten van het witte licht veld van zuiverheid. Niet omdat ik slaap of me verheven voel. Niet uit onverschilligheid. Niet omdat ik t allemaal zo goed weet. Maar omdat ik luister naar wat ik innerlijk weet. Ik weet en herken dat ik weer heb onderzocht wat ik al weet, als een bevestiging aan mijzelf. Als een ervaring lerende ziel. Soms als een ongelovige Thomas. Soms als een krijger voor waarheid en licht. Soms als hoeder van de aarde. Soms als tijgerinmama. Voor nu is het even genoeg. Ik voel behoefte aan rust, indalen en verdieping, om het Al van leven te dienen, in mij en in al dat is.

Dit is mooi omschreven! Daarin zijn wij elkaars gelijke!

Ik hoop dat je iets aan deze woorden en reactie hebt, omdat ik voel dat we meer zullen kunnen gaan uitwisselen. Dat voel ik als nuttig voor onze taken in deze wereld.

Hartegroet, Jan Willem

[Bron:

Waarom de mens een uniek wezen is binnen de schepping: vanwege het slachtofferdenken

De engel van de toekomst (Column In Europa: Caroline de Gruyter, nrc.nl, 2-5-20)

(…)

  • Klee noemde de engel die hij zo maakte, een fragiel wezen van dunne zwarte inktlijntjes tegen een onheilspellende, wolkachtige achtergrond, plechtig ‘Angelus Novus’. Benjamin (1892-1940) kocht de engel in 1921 en raakte eraan verknocht. Intrigerend genoeg dacht hij niet dat die engel hem geluk of verlossing zou brengen. Eerder het tegendeel: Benjamin zag hem als de ‘engel van de geschiedenis’, die verbeeldt hoe de mens altijd in de ellende en catastrofes van het verleden blijft hangen en nooit een betere toekomst kan hebben.

Een typerend staaltje van 3D-denken: de mens verzuipt in ‘ellende en catastrofes van het verleden blijft hangen’ en maakt zich daarmee tot een uniek reflectief wezen, of zoogdier zoals de biologie ons leert.

(…)

https://www.nrc.nl/nieuws/2020/05/01/de-engel-van-de-toekomst-a3998478#/handelsblad/2020/05/02/#114

Kinderen: van de oude tijd naar de nieuwe tijd

22 April 2020 / Door Gerrit Gielen

In de Bijbel zegt Christus: “Laat de kinderen bij me komen, houd ze niet tegen, want het koninkrijk van God behoort toe aan wie is zoals zij.” (Marcus 10: 13-31). Wat betekent deze uitspraak eigenlijk? Voor mijn gevoel maakt Jeshua daarmee twee dingen duidelijk. In de eerste plaats dat kinderen van nature een hele mooie spirituele energie met zich mee dragen. In de tweede plaats dat de mens zelf in wezen goed is.

Na zijn dood veranderde deze visie op de mens snel. De leer van Christus werd een leer over Christus. Toen wij Jeshua eens vroegen of zijn dood een bepaalde betekenis had zei hij: “Nee, het zegt alleen iets over hoe mensen reageren op nieuwe ideeën.” Met agressie dus. Zijn volgelingen begonnen echter aan zijn dood een bijzondere betekenis te geven: die van een daad van opoffering. De kerk werkte dat in latere tijden verder uit: Christus was gestorven voor onze zonden, de mens was immers slecht en van nature zondig.

Ik kan me herinneren dat toen ik als kind op school zat, er een leraar voor het bord stond die zei: “Stel je eens voor dat op dit bord al jullie zonden staan. En nu komt Christus. Hij doopt zijn kwast in een emmer van zijn eigen bloed en wist daarmee jullie zonden uit. Maar er komen steeds meer zonden bij! Zijn bloed raakt een keer op!” De man hield van drama. En dat was nog in mijn jeugd. Daarvoor was het nog veel erger.

Onlangs las ik een boek over het kloosterleven van vroeger. Versterving, het op alle mogelijke manieren pijnigen van jezelf, was toen normaal.

De mens was immers slecht en zondig en het natuurlijke verlangen om te genieten van het leven was helemaal slecht, en dus werd alles wat fijn was verboden – met name seks. God was heel boos op de mens omdat die zo zondig was. En door jezelf te laten lijden kwam je de boze God enigszins tegemoet – en dat was dus goed. De monnik die zich het meeste pijnigde was de heiligste. Als het eten een keer goed smaakte, moest dat zo snel mogelijk opgegeten worden, want je mocht er niet van genieten.

Maar welke mensen zijn nu het meest geneigd om te genieten van het leven en de dingen niet al te serieus te nemen? Precies: kinderen. Die moesten dus heel hard aangepakt en gedisciplineerd worden. Voorkomen moest worden dat ze het idee kregen dat het leven er was om van te genieten en leuke dingen te doen.

Wat dus in de oorspronkelijke christelijke spiritualiteit werd gezien als het mooiste en zuiverste deel van de mens, werd onder invloed van de kerk beschouwd als het verdorven deel van de mens. Het spontane en kinderlijke was een onaangepast, zondig deel dat onderdrukt, gedisciplineerd en het liefst vernietigd moest worden. De aangepaste, hardwerkende en onderdanige volwassene die al zijn natuurlijk impulsen onderdrukt had was goed, het kind slecht.

Kinderen van de oude tijd

De kinderen van de oude tijd pasten zich aan dit model aan. Ze gingen de incarnatie aan in de wetenschap dat er nauwelijks ruimte zou zijn voor de manifestatie van hun Goddelijke oorsprong. Bij die kinderen trekt de ziel zich na de geboorte bewust terug, zodat het bewustzijn helemaal op kan gaan in de ideeën en normen van die tijd zonder veel weerstand te bieden. Voor de ziel is deze periode een leerfase. Het door ervaring leren kennen van de structuren, de machtsverhoudingen en de angsten die bij het leven op aarde horen. Begrip voor datgene wat je wilt veranderen is nodig voordat je het kunt veranderen.

Natuurlijk waren er uitzonderingen, dappere mensen die de confrontatie met de vooroordelen en angsten van hun tijd aangingen en de mensheid wat van hun licht schonken. Vaak werden ze daar op afgerekend. Toch zijn zij degenen geweest die voor de vooruitgang en evolutie van de mensheid zorgen. Het is een tijd waarin er nauwelijks aandacht voor kinderen bestaat. Er worden bijvoorbeeld geen boeken geschreven voor kinderen. Het gaat er om kinderen zo snel mogelijk volwassen te maken en mee te laten draaien in de volwassen wereld. Tot het zover is worden ze als een last beschouwd.

Kinderen van de tussentijd

Zelf ben ik een kind van de tussentijd. Kinderen van de tussentijd zijn kinderen die in twee werelden leven: de oude wereld en de nieuwe wereld. Als ze jong zijn staat de school voor de oude wereld en de innerlijke wereld van de fantasie voor de nieuwe wereld. Als ze volwassen zijn staat de wereld van het werken voor de oude wereld en de vrije tijd voor de nieuwe wereld.

Kinderen van de tussentijd, zoals ik, hebben sterk de neiging de oude wereld als een noodzakelijk kwaad te zien. Ik aanvaardde het naar school gaan, de verschrikkelijk saaie lessen, het opgesloten zijn in een lokaal terwijl ik liever buiten speelde waar de zon scheen. Op school verloor ik me vaak in mijn fantasieën. Ik had het idee dat ik later zou moeten werken om geld te verdienen, en dat ik in mijn vrije tijd leuke dingen zou kunnen doen. Maar als kind van de tussen tijd voelde ik wel heel duidelijk mijn eigen innerlijke wereld. Ik wist dat ik van binnen heel anders was dan de mensen om me heen. Ik was als kind ook bang om op te groeien, ik dacht dat ik dan mezelf zou verliezen. Net zo zou worden als de volwassenen om me heen. Dat leek me een heel eng idee.

Het leven in de tussentijd wordt opgedeeld in twee delen. Eén deel wordt nog beheerst door de oude angsten en structuren. Dit deel noemen we werken. Het is een deel dat we vaak vervelend vinden maar het levert geld op. Een ander deel is vrije tijd, en daarin mogen we onszelf zijn, creatief zijn en genieten van het leven. Maar we worden dan wel geacht ons geld uit te geven. Als ik oude kranten en boeken lees over de toenemende vrije tijd van de mens, dan is de toon altijd negatief. Men ging er gewoon van uit dat de gemiddelde mens deze toenemende vrije tijd slecht zou gaan gebruiken. Waarom? Omdat men er nu eenmaal heilig van overtuigd was dat de mens in wezen slecht was, en dus automatisch slechte dingen zou gaan doen met zijn tijd.

Mensen die in de tussentijd leven, leven in twee werelden. De oude wereld is gebaseerd op angst en op het idee dat de mens slecht is. We kunnen die oude wereld nog het meest voelen in grote oude fabrieken waarin de mens beschouwd wordt als een radertje in een machine, of in de oude klaslokalen waarin leerlingen gedrild werden. Ook in de oude godsdienstige ideeën herkennen we die oude energie. Maar ook op veel andere plaatsen is deze nog steeds aanwezig, overal waar een hiërarchische machtsstructuur aanwezig is, wordt de energie van de nieuwe tijd ontkend. In de nieuwe tijd is de mens één, in de oude tijd is hij opgedeeld in hokjes: landen, geloven, rassen, klassen en nog duizend andere hokjes.

Mensen die in de tussentijd geboren worden, weten dat ze in twee werelden leven en hebben de neiging dat te accepteren. Hun ziel heeft zich lang niet in die mate teruggetrokken als bij de mensen in de oude tijd het geval was. Maar ze passen zich aan en houden bewust een deel van zichzelf achter. Ze worden nog sterk beïnvloed door de ideeën van de oude tijd waarin het uiten van je eigen oorspronkelijke energie werd gezien als verkeerd. Ze zijn dan ook bang hun ware aard te laten zien omdat ze geloven daarmee weerstand en agressie op te roepen. Omdat ze zich niet gezien voelden als kind hebben ze vaak ook last van minderwaardigheidsgevoelens. Ze probeerden goedkeuring te krijgen door zich aan te passen. Maar door dat te doen onderdrukken ze een deel van zichzelf, wat allerlei psychische en lichamelijke klachten tot gevolg heeft. Gelukkig voor hen is de wereld aan het veranderen: er komt meer ruimte voor de ziel. Een nieuwe tijd breekt aan. Steeds meer kinderen van de tussentijd beginnen als volwassenen te ontdekken dat ze niet alleen staan en dat de tijd is aangebroken dat ze zichzelf kunnen laten zien en kunnen leven vanuit het hart. De oude tijd was de tijd van angst, van jezelf verbergen; de nieuwe tijd is de tijd van liefde, van jezelf laten stralen.

Kinderen van de nieuwe tijd

Kinderen van de nieuwe tijd leven niet in twee werelden. Als deze kinderen incarneren willen ze zichzelf zijn; ze houden goed contact met hun zielenenergie en willen deze energie tot uitdrukking brengen. Hoe gevoelig ze ook zijn, ze geloven in zichzelf en zijn niet geneigd om concessies te doen aan de structuren en ideeën van de oude wereld. Ze kunnen alleen maar ‘zijn op hun eigen manier’. Het vermogen van mensen van de tussentijd – om zich aan te passen bij de structuren van de oude tijd – ontbreekt bij hen: de ziel wil zich niet langer aanpassen maar manifesteren. Ze ervaren de tweedeling van onze wereld instinctmatig als zeer onnatuurlijk – en terecht.

Laat ik het verschil illustreren met een voorbeeld uit het onderwijs. Mijn moeder, die in 1924 geboren is, was vroeger onderwijzeres. In haar jeugd stond ze voor een klas van 48 kinderen. Ik vroeg haar of ze wel eens problemen had met het houden van orde. Nee, vrijwel nooit. Vroeger waren kinderen gehoorzaam en stil. ADHD, autisme en alle andere mogelijke ‘rugzakjes’ bestonden nog niet. Dat is dus heel snel heel erg veranderd. Wat is er eigenlijk veranderd?

Om te beginnen, kinderen van de nieuwe tijd kennen minder angst. De grote angst om jezelf te laten zien ontbreekt bij hen. Het is natuurlijk vervelend als een kind brutaal tegen je is. Maar besef wel dat het erger is als een kind bang voor je is; angst is iets heel anders dan respect. Kinderen van de nieuwe tijd zijn gericht op het innerlijk, pas als jij van binnenuit laat zien dat je iets te geven hebt krijg je respect van hen. In die zin zijn ze onze opvoeders. Ze laten zich niet van de wijs brengen door macht en autoriteit, ze dwingen ons om werkelijk terug te gaan naar onszelf. Te gaan handelen vanuit onze ziele energie – dat respecteren ze.

Een ander gevolg van het ontbreken van die angst is dat kinderen van de nieuwe tijd frontaal botsen met de oude structuren die in wezen gericht zijn op het onderdrukken en disciplineren van de zielenenergie die deze kinderen zo sterk in zich voelen. Kinderen van de nieuwe tijd hebben, naast hun afzonderlijke zielenplannen, ook een gemeenschappelijk zielendoel. Namelijk om de mensheid te helpen om alle structuren die gebaseerd zijn op energieën van de oude tijd, op angst en macht, helemaal los te laten.

Hoe gaan we nu het beste met deze kinderen om?

* Heb vertrouwen. Kinderen van de nieuwe tijd hebben een goed contact met hun ziel en zijn vast van plan dat zielenplan tot uitvoering te brengen. Maar omdat wij nog vaak denken vanuit de oude tijd begrijpen we die plannen vaak slecht. Wij verlangen goede schoolprestaties, een baan met zekerheid en een goed pensioen voor onze kinderen. Het zielenplan van ons kind kan echter zijn om als zwerver de wereld over te trekken. Kortom we moeten leren onze angsten los te laten en vertrouwen te hebben in het kind. Als het kind luistert naar zijn of haar innerlijk gaat het niet mis, als het luistert naar onze angsten wel.

* Handel vanuit je hart. Iedereen die met kinderen van de nieuwe tijd te maken heeft merkt dat hij onmiddellijk respect krijgt zodra hij handelt en praat vanuit het hart. Kinderen van de nieuwe tijd prikken heel snel door de schijn heen. Ze zijn heel sterk geneigd iemand die vanuit zijn hoofd praat of een beroep doet op zijn autoriteit om wat voor reden dan ook te negeren.

* Besef dat ze ons proberen te helpen en in zekere zin onze leraren zijn. Met hun gedrag brengen kinderen van de nieuwe tijd ons in contact met onze ziel. Ze helpen ons om onze angsten te overwinnen en oude structuren los te laten. Dat kan soms heel confronterend zijn. Als we dat echt beseffen wordt de omgang met hen een stuk makkelijker.

Toen mijn vrouw een ernstige psychische crisis kreeg (beschreven in het boek “Nacht van de ziel”, Pamela Kribbe), bleef ons toen achtjarige dochtertje opvallend rustig en stabiel. Ze ging heel kalm haar eigen gang en straalde totaal geen angst of zorgen uit. Haar onderwijzeres die op de hoogte was van de situatie, was diep onder de indruk. Ze zei tegen mij: “dat kind sleept jullie er doorheen.” Terwijl ik zelf zo nu en dan hevig in de angst schoot en dacht dat het nooit meer goed zou komen, bleef mijn kleine dochter een vanzelfsprekend vertrouwen uitstralen. Ze kreeg gelijk.

Gerrit Gielen

http://www.gerrit-gielen.nl

https://www.lichtwerkersnederland.nl/

Voorbeeld van 3D-denken van een arts-filosoof

Bron: Column Bert Keizer, Prinses Irene en haar gedroomde Hof van Eden, Katern de Verdieping/Trouw, 17-4-20

(…)

‘In een filosofische bui zou je aan de prinses willen vragen: hoe weet u dat eigenlijk allemaal [Te weten dat de ‘natuur’ de basis is van ons bestaan. De relatie tussen mens en ‘natuur’ hersteld moet  worden. Wij zijn deel; van de ‘natuur’ maar we hebben dat gevoelsgeluk grotendeel verloren.]? Wat is die ‘natuur’ die we kwijt zijn nu precies? Als het zo fijn is om natuurlijk verbonden te zijn, waarom plaatsen wij onszelf dan buiten die zegenrijke toestand? Wie gaat schermen met ‘de natuur’ die belandt onmiddellijk in gezelschap van andere ‘natuur’-liefhebbers. Mensen die de pil, het homohuwelijk, abortus, zwart-blanke huwelijken, IVF-baby’s, plastic speelgoed, bespoten groente een veel hedendaagse geneeskunde  ‘onnatuurlijk’ vinden.  (…)

Het antwoord aan de schrijver luidt dat hij geen besef heeft – zoals het overgrote deel van de mensheid – dat er onderscheid kan/moet worden gemaakt tussen 3- en 5D (om de tussenschakel van 4D maar even te negeren). Omdat de gemiddelde mens in zijn ‘denken, weten, ratio en kennisvergaring’ nooit verder is gekomen dan alles wat hij tijdens zijn opvoeding van eigen ouders en leerkrachten op school hem hebben aangeleerd, namelijk dat we in een wereld leven van wetenschappelijk aangetoonde feiten en verbanden die in verklaarbare theorieën (in het denken van de mens) zijn verwerkt. De huidige beschaving is niet verder dan dat gekomen, terwijl de oude ongeschreven geschiedenis van de mensheid op aarde wél de relatie kende tussen mens en de ‘goddelijke’ natuur waarvan alles en iedereen deel uitmaakte.

Die stap om wijsheid te ontwikkelen wil Keizer niet onderzoeken, want hij verwerpt niet meetbare feiten die bij hem zijn blijven steken in aannamen die ongeloofwaardig zijn. Dat is dus typisch 3D-denken. Van artsen ben je – met uitzondering van antroposofische artsen als erkende tak aan die ‘loot’ van de boom van artsenij – niets anders gewend, maar het wordt wel triest als hij ook geen respect kan opbrengen voor het denken van deze prinses, waar hij met zijn eigen verstand niet bij kan met zijn rationele benadering van alles. Kortzichtigheid kun je dat noemen.  

Geen benul van die grotere werkelijkheid of realiteit die bestaat, áls je er maar open voor staat en er moeite voor wilt doen om dat echt te leren begrijpen. Want dat heeft toch een niet onaanzienlijk deel van de bevolking wél gedaan en aldoende zelf de geheimen van de kosmische Natuur kunnen ontwaren, zoals prinses Irene. En zo blijft deze 3D-wereld erg kortzichtig tot het moment dat de Natuur ingrijpt omdat ze niet anders kan vanwege deze vorm van luiheid van denken, gemakzuchtigheid.

https://krant.trouw.nl/titles/trouw/8321/publications/921/articles/1121644/37/2

Openbaring van Moeder Aarde waarom het Coronavirus op haar aanwezig is

“We zijn elkaar de laatste eeuwen kwijtgeraakt.”

Het is tijd dat jullie je relatie met mij in jullie leven centraal gaan stellen.

Moeder Aarde geeft aan Gabriela Gaastra-Levin de diepere achtergronden van de aanwezigheid van het Coronavirus op Aarde door Moeder Aarde: “Lieve kinderen van mij, jullie zijn tijdens de Corona-pandemie in een tijd van bezinning beland waarin je bewust of onbewust terugkijkt op je leven. Je Ziel, Hogere Zelf en Goddelijke Bron zijn bezig om je Persoonlijkheid tot diepere inzichten te brengen om een betere integratie te bevorderen tussen je vier Aardse lichamen (emotioneel, psychisch, energetisch en fysiek), je Ziel, je hogere bewustzijnslichamen en je Goddelijke Bron.

Het Coronavirus raakt een essentiële snaar in je persoonlijke bewustzijn, namelijk het beschermen en in stand houden van je fysieke lichaam. Door middel van jouw lichaam komt de relatie met mij, Moeder Aarde, duidelijk naar voren. Jullie mensen hebben mij nodig om te leven en om je lichaam te onderhouden. Jullie zijn mij! Jullie zijn fysiek volledig opgebouwd uit Aardse stoffen. Daar zijn jullie je tot nu toe nog weinig van bewust. Als jullie mij verwaarlozen, veronachtzamen jullie ook jezelf. Het is tijd dat jullie je relatie met mij in jullie leven centraal gaan stellen. Als een incarnatie door middel van je Ziel uit de spirituele dimensie, hebben jullie je nog beperkt geopend om jezelf als een Aards wezen te zien. Een inniger relatie met mij hebben jullie vaak uitgesteld naar een toekomstig moment, als het jullie beter zou uitkomen.”

Machines en digitale technologie hebben jullie vervreemd van mij

Moeder Aarde: “We zijn elkaar de laatste eeuwen kwijtgeraakt. Dit is met name gebeurd tijdens de periode en jullie ontwikkelingssprong die jullie de ‘industriële revolutie’ noemen. Vóór die tijd hadden jullie een lijfelijk contact met mij en met mijn elementen, waar jullie zelf ook van gemaakt zijn. Tijdens de ontwikkeling van de industrie hebben jullie je vermogens, om de Aardse processen te verwerken, vergroot door middel van de ontwikkeling en het gebruik van machines.

Op het ogenblik dat jullie je bewust werden dat machines het werk dat je lichaam verrichtte konden vermenigvuldigen, zijn deze machines tussen jullie en mij in komen te staan. De machines, gemaakt uit Aardse elementen en later aangestuurd door digitale technologie, zijn gedreven door jullie wil en mentale kracht. Met behulp van deze machines en technologie hebben jullie een grotere macht over de Aardse elementen gekregen. Dit laatste is evenwel gebeurd vóórdat jullie zodanig in bewustzijn gegroeid waren dat jullie de consequenties van het toepassen van deze vermogens konden begrijpen en de volwassenheid hadden om hier verantwoordelijk mee om te gaan en er verantwoordelijkheid voor te nemen.”

Het buigen voor Moeder Aarde staat centraal in jullie ontwikkelingsproces

Moeder Aarde: “Gedreven door de groeiende menselijke bevolking en de toenemende behoeften hiervan is de productie van consumptiegoederen enorm toegenomen. Dit heeft de komst van nieuwe zielen naar de Aarde mogelijk gemaakt.

Er is daardoor een nieuwe verhouding tussen jullie en mij ontstaan. Jullie gaan ervan uit dat jullie mij volledig kunnen beheren en beheersen en dat Ik volkomen ten dienste sta van de menselijke soort. Ik ben ook dienstbaar aan jullie proces, maar zeker niet zoals jullie het nu voor ogen hebben. Mijn dienstbaarheid aan de mens is gebaseerd op het ondersteunen van het openen van het hart en het ontwaken van jullie Goddelijkheid. Mijn onvoorwaardelijkheid naar jullie houdt in dat het mijn taak is om jullie je bewust te helpen worden van jullie oorspronkelijke missie, je ‘oermissie’.

Je oermissie als mens is het herontdekken van God in jezelf en in de wereld tijdens je leven als mens. En hoewel alle ervaringen in je leven hier in wezen aan bijdragen, staat het buigen voor de Aarde in dit proces centraal. Jouw overgave aan mij is een onmisbare stap voor het openen van je hart en het bewust ervaren van je Goddelijkheid.”

Gelijkwaardigheid is nodig

Moeder Aarde: “Door middel van het ontwikkelen van de industrie hebben jullie veel kunnen creëren om de basisbehoeften van grote groepen mensen te kunnen vervullen. Echter, jullie aarzelen niet om dit ten koste van vele andere natuurwezens te laten gebeuren. Voorbeelden hiervan zijn het vervuilen van zeeën en rivieren, het massale kappen van bomen in het Amazonegebied, het doden van het koraalrif, het plegen van massamoord op talloze dieren en plantensoorten en veel meer. Door aan mij en al deze wezens geen volwaardig bewustzijn toe te kennen, geven jullie jezelf toestemming om je eigen belang boven het belang van alle levende en niet-levende wezens te stellen.

Het is voor jullie dan ook essentieel om in gelijkwaardigheid te groeien. In eerste instantie binnen je menselijke familie.

Elkaar gelijkwaardig achten als het gaat om geaardheid, ras, religie, overtuigingensysteem, nationaliteit, achtergrond, opleidingsniveau of om welke andere kwalificatie dan ook, is de eerste stap.

Verder dienen jullie je gelijkwaardig aan alles wat leeft op te stellen. Alle dieren en planten op deze planeet, dienen

jullie ontwikkeling op een directe of indirecte manier. Zij hebben zich beschikbaar gesteld om jullie, als mensen, te

ondersteunen bij het proces van het openen van je hart en het activeren van het Christusbewustzijn. Mede door hen

kunnen jullie je leven onderhouden en je processen ondergaan en voltooien. Het is tijd om ze te erkennen voor deze rol

en hen te bedanken en te waarderen. Dit is een onmisbare stap in je hartopening. De liefde voor hen zal de communicatie

tussen jullie en al deze soorten mogelijk maken. Jullie missen de coaching en begeleiding van al deze wezens enorm.

Ze kunnen jullie je bewust laten worden van het leven in harmonie met elkaar en met de natuur en de Aarde. Alle

wezens op de Aarde ondersteunen jullie bij jullie evolutie en het activeren van het Christusbewustzijn.

Dat doen jullie dus niet alleen, maar in coöperatie met alle wezens en met mij.”

De Aarde functioneert net zoals jouw lichaam

Moeder Aarde: “Door middel van het grootschalig gebruik van de industrie en de digitale revolutie zijn jullie een weg ingeslagen die jullie verder van het hart af brengt. Jullie ongebreidelde groei van grootschalige industriële en technologische activiteiten ten koste van de natuur heeft jullie overleving als soort, samen met die van vele andere soorten, in gevaar gebracht. Als jullie hiermee doorgaan, zal het leven op Aarde over een paar generaties grotendeels onmogelijk worden.

Het Coronavirus laat jullie voelen wat er gebeurt als de hele wereld ziek wordt.

De wereld functioneert net zoals jouw lichaam. Het is moeilijk om gezond te zijn als de omgeving ziek is. Als je lijf plastic deeltjes, pesticiden, radioactieve stoffen, hormoonverstoorders en meerdere vormen van vervuiling bevat, het moeilijk voor je immuunsysteem om zijn werk goed te doen.

De effecten van klimaatveranderingen, de uitbreiding van de elektromagnetische straling en nieuwe vormen van oorlog voeren, zoals met biologische wapens op en boven mijn oppervlakte, zullen fysieke en energetische schade aan jullie leven en aan die van vele planten en dieren toebrengen. Het effect van deze gecombineerde factoren verstoort de uitdrukking van jullie innerlijk licht en daagt jullie uit om juist dit licht bewuster op te zoeken en te omarmen.”

Omzeilen van jullie evolutionaire pad is niet mogelijk Moeder Aarde: “Jullie zijn bestemd om je innerlijk licht te laten stralen en de liefde van je hart te doen stromen. Jullie zijn naar mij toegekomen om de realisatie van je Goddelijkheid op een dieper niveau te brengen en wel door God in de fysieke dimensie te herontdekken. Ik heb mij beschikbaar gesteld om jullie hierin te ondersteunen en te helpen herinneren waarom jullie in de materiele dimensie zijn. En daarom zeg ik jullie:

‘Het is niet mogelijk om jullie evolutionaire pad te omzeilen! Jullie dienen je vermogens om je van binnenuit te ontwikkelen en alle vormen van technologie in dienst van het hart te stellen. Dat zal de natuurlijke begrenzing bieden die jullie scheppingsproces in de baan van de liefde zal houden. Het is nu tijd om afval op te ruimen, de natuur zich te laten herstellen, de productieprocessen te herschikken en om te bouwen met behulp van schone en energetisch rustige technologie en met respect voor alle natuurwezens. Jullie hebben nu de tijd om naar de behoeften van de totale mensheid te kijken en welvaart voor welzijn om te ruilen, erop vertrouwend dat als het met alle mensen goed gaat, iedereen daar profijt van zal hebben. Onderschat de waarde en het effect van jouw persoonlijke deelname aan het eenheidsveld niet. Wanneer iedereen vanuit respect en waardering voor elkaar en voor de natuur leeft, zal dat ook enorm ten goede aan jezelf komen. Er is geen enkele vorm van rijkdom die de voeding en inspiratie van een in harmonie werkend eenheidsveld kan vervangen. Dat gun ik jullie van harte. En ik ben door jullie gevraagd om jullie daaraan te helpen herinneren. Corona is een van de boodschappen die het functioneren van de mensheid kan helpen ‘resetten’ en ‘transformeren’. Luister naar de essentie van deze ervaring, zowel ieder op zich als samen. Ik wens jullie veel inzicht en hartopeningen toe.

In liefde en eenheid, Moeder Aarde.”

Astrologe Manuela van der Knaap en haar analyse van de huidige corona-analyse

[Manuela van der Knaap: http://www.inzichten.com/ ; Manuela van der Knaap verwoordt actuele collectieve trends en situaties op persoonlijk, collectief en spiritueel niveau. Met als doel groei, bewustzijn en inzicht te geven in persoonlijke en maatschappelijke situaties. Iedere nieuwe en volle Maan organiseert zij online activaties-meditaties. In de agenda van haar website kun je hier meer over lezen en de link vinden om je te registreren.]

Mijn conclusie die ik wil delen met de lezers is:

  1. Via de vaststelling van de (erkende specialiste binnen) de astrologie als Manuele van der Knaap: “Wat de horoscoop van deze nieuwe Maan in Ram ons ook toont, is manipulatie dat bezig is zich te ontvouwen op vele niveaus. Deze onzichtbare macht achter de schermen wordt nu enorm uitvergroot en dat blijft tot eind van 2020 zo. Dat kan betekenen dat bestuurlijke macht zich niet zomaar gewonnen geeft en de manipulatie en controle eerst groter wordt. Er is een kat-en-muisspel gaande rondom macht(mondiaal).
  2. Wat is waar en onwaar: “Het is een enorme klus om in deze chaos en alom heersende angst helder te houden wat waar is en wat niet. De verwarring en enorme angst die nu verspreid worden door de mainstream media (msm) en ook via sociale media zijn enorm. Maar er is ook een stroming gaande die eendracht creëert, zoals dat in de media (msm) zo mooi wordt genoemd. De kans dat de informatie en communicatie niet voorbij de illusie komen, is supergroot en dat laat de horoscoop van deze bijzondere nieuwe (Super)Maan zien. Wat laat jij je op de mouw spelden?
  3. Deze twee uitgangspunten zijn voor mij belangrijk om mijn eigen standpunt te bepalen en dus vast te stellen dat deze corona-uitbraak een vast patroon zal worden tot de mens(heid) geleerd heeft om kosmisch verantwoord te gaan leven. Wat betekent dat ‘kosmische verantwoord’? In mijn visie: dat er een basiseenheid bestaat tussen mens-oerbron-en-natuur. Daaraan voldoet de huidige beschaving op aarde in genen dele; en dat geldt niet alleen voor de huidige materialistische wereld van vandaag, maar ook de voorafgaande beschavingen in de aloude klassieke werelden (zoals de ‘mythes’ van Atlantis en Lemurië) die verzwolgen werden door de zee van ‘kosmische cycli’ waarmee ook de aarde te maken heeft. De voorgaande virusepidemie Sars (2002/2003) is mislukt omdat de mensheid niet tot dieper bewustzijn werd gebracht en daarom dit corona-vervolg. Maar het probleem van dit soort astrologische beschouwingen en analyses is dat de gemiddelde burger/consument hieraan geen boodschap heeft en daarom op een te laag bewustzijnsniveau leeft en dat zij dus moeten proberen te gaan leven met dit geestelijke bewustzijn (dat betekent geestelijk leiderschap vanuit de eigen ziel) en zich moeten gaan afvragen waarom onze hoogtechnologische wereld geen antwoord kan vinden op deze wetenschappelijke tekortkoming. De term die in deze tekst wordt genoemd (5D) betekent dat de mens zich gaat ontwikkelen naar de multi-dimensionale wereld van de vijfde dimensie en dat is en betekent het ‘eenheidsbewustzijn’, dat overal in ons universum buiten de aarde bestaat, omdat wij nog steeds blijven hangen aan het drie-dimensionale en dus lineaire bewustzijn (van lengte, breedte en hoogte/diepte) van de aardse dualiteit. En dat wordt het breekpunt van de huidige pandemie op aarde omdat deze lineariteit of dualisme moet worden doorbroken om eenheidsbewustzijn te ontwikkelen. Economisch (geopolitiek) concurrentiebeginsel maakt de beschaving kapot.  

20 CITATEN VAN JUNG DIE DUIDELIJK MAKEN HOE ONZE TIJD VERSCHILT VAN ZIJN TIJD

 “Men wordt niet verlicht door zich allerlei beelden van licht voor te stellen, maar door zich bewust te worden van de eigen innerlijke duisternis.”

Het tweede gedeelte van de zin is natuurlijk juist omdat je alleen verlicht wordt als je geen duisternis meer kent en als je geheel in balans bent in alle persoonlijke kwaliteiten die je meedraagt. En ik ben nog nooit iemand tegengekomen die ‘beelden van licht’ probeerde voor te stellen. Je hebt beelden of je hebt het niet.

“Houd je niet vast aan iemand die weggaat, anders ontmoet je degene die komt niet.”

Nou, dat is maat de vraag. Iemand die weggaat (overlijdt?) hoef je niet los te laten aangezien een echte vriendschapsband nooit meer verdwijnt en dus altijd blijft bestaan. Die zie je ook weer terug in de wereld achter de sluier. Maar de verdwijnende levens uit je leven waarmee je je helemaal niet verbonden voelt, die kunnen alleen na verlichting weer in ‘beeld’ komen omdat dan iedereen broeder/zuster is geworden en op hetzelfde niveau van geestelijke ontwikkeling staat, maar in het hier-en-nu is daarvan geen sprake.

“Datgene in onszelf wat we niet in ons bewustzijn laten doordringen, doemt in ons leven op als het noodlot.”

Ook een lastige zin om direct goed te begrijpen of te interpreteren: Alleen in 3D bestaat de ruimte – en dus de optie – om ‘datgene in onszelf wat/dat we wensen te negeren kunnen blijven negeren, aangezien die mogelijkheid in 5D niet meer bestaat omdat we helemaal in balans en evenwicht bent. Dus bestaat er gaan aanleiding om ‘iets niet te willen toelaten’, en dus is deze uitspraak logisch in de tijd van Jung zelf die de kennis van vandaag op internet en andere bronnen niet had. Laat staan het onderscheid in verschillende (denk)dimensies van leven.

“Al wat ons in anderen irriteert kan ons iets doen begrijpen over onszelf.“

Dit is volledig juist aangezien iedereen een palet aan karaktereigenschappen die hij bezit moet leren begrijpen en beheersen en dus wordt iedere irritatie die hij ervaart bij de ander iets in zichzelf getriggerd omdat daardoor die projectie ontstaat. Dan biedt de ander dus iets dat binnen het eigen innerlijke bewustzijn aanwezig is, dat om aandacht vraagt.

“Een ontmoeting tussen twee persoonlijkheden is als het samenvoegen van twee chemische stoffen. Wanneer er een reactie volgt, zijn beide veranderd.”

Ook dit zou ik nooit voor mijn verantwoording durven nemen aangezien deze stelling/uitspraak te generalistisch geformuleerd is en bovendien foutief: de ontmoeting tussen willekeurige persoonlijkheden loopt gemiddeld genomen alleen botsingen op vanwege de totaal verschillende naturen van beiden, maar dat geldt alleen in 3D. Wederom: in 5D is dat niet mogelijk want iedereen is in evenwicht en balans.

“Ik ben niet wat er met mij gebeurd is, ik ben wat ik kies om te worden.”

Ook onjuist in mijn visie, aangezien het hierbij gaat om het verschil tussen een onbewust (3D) levend mens tegenover het tegendeel: volledig bewust iemand (5D). Dus het eerste zinsdeel van dit citaat is 3D, want in 5D onmogelijk. En ‘ik ben wat ik kies is uitgesproken 5D.

“Kennis van je eigen duistere kanten geeft je ook het beste inzicht in de duistere kanten van anderen”

Nou nou, ook weer een gewaagde. Wat zijn eigen duistere kanten? Dat kan egoïsme en hebzucht zijn, maar daarmee ben je er nog niet. Want ieders egoïsme en hebzucht is uit andere omstandigheden ontstaan, hetzij in dit leven, hetzij in voorafgaande levens en dienen dus ook afzonderlijk beschouwd en aangepakt te worden. Iedereen reageert op innerlijke reflecties vanuit de eigen ervaringswereld en daarom denk ik niet dat psychologen of psychiaters een standaardformule gebruiken om hebzucht te (kunnen) verwijderen, al geef ik direct toe dat dit voorbeeld als thema geen kwestie is voor gedagsveranderaars, maar andere ‘duistere’ thema’s als verlegenheid, schaamte of angst die wel bijgestuurd kunnen worden. Angsten zijn er om te overwinnen want daarvan kun je echt last ondervinden en je zoet jezelf tekort. ‘Je ontneemt de mogelijkheid je verder te ontplooien.’

“Als je een begaafd mens bent betekent dat niet dat je iets verkregen hebt. Het betekent dat je iets hebt om terug te geven.”

Dit zal wel ‘Vlaams’ zijn omdat ik onder het werkwoord ‘verkrijgen’ versta dat je iets uit eigen verdienste verkregen hebt maar dat gaat niet op aangeboren begaafdheid want dat heb je of aan genetische omstandigheden als aanleg gekregen of vanuit voorgaande levens (zoals bij wereldberoemde pianisten die zonder een opleiding een ‘Beethoven’ of ‘Bach’ blijken te zijn. Onder alle omstandigheden geldt de wijsheid dat je je talenten en gaven ‘hoort’ in te zetten voor de naasten, maar de vraag is wat je ervoor wilt terugkrijgen. Ideaal zou een uitwisseling van energieën zijn en dus een uitruil van aan te bieden diensten.

“Fouten zijn de basis voor de waarheid en als men niet weet wat het is, is er in ieder geval kennis opgedaan over wat het niet is.”

Dit klopt wel aangezien je zonder fouten te maken niet kunt leren wat ‘waarheid’ en dat is de onbewuste situatie in het oorspronkelijke paradijs (Hof van Eden uit Genesis). Daarom gingen de mensen die op aarde rondlopen ook de diepte in om andere dimensionale werelden te leren kennen. Daarom is er ook sprak van de Boom van de Kennis van Goed en Kwaad om die kennis op te bouwen (maar wel hopelijk door er geen misbruik van te maken).

“Je visie zal alleen helder worden wanneer je in je hart kijkt. Wie naar buiten kijkt droomt, wie naar binnen kijkt ontwaakt.”

Dit klopt wel maar kan heel moeilijk tegen mensen die uitgesproken 3D zijn worden uitgelegd omdat zij het ‘kijken in het hart’ nooit aangeleerd hebben omdat de opvoeding daartoe geen ruimte gaf wegens onbewuste ouders.

“Mensen zullen alles doen, hoe absurd dan ook, om hun eigen ziel te ontwijken.”

Ook geen geldige uitspraak die je van ieder mens mag of kunt verwachten want het kernprobleem voor de mens is juist die ziel die zo moeilijk uit te leggen is. En wie krijgt als opgroeiend kind de juiste ingrediënten daartoe aangereikt. Bijna helemaal niemand. Alleen al om deze argumenten kun je je ziel nauwelijks of niet bereiken. Dat had zeker Jung moeten weten. Het probleem van 3D (in die tijden nog volkomen onbekend) is dat de ziel onbereikbaar is voor de gemiddelde mens; want de ziel biedt (via intuïtie) alleen maar wijsheden aan die je tot perfecte besluiten of keuzen brengen maar wie zoekt bewust naar perfectie in het leven? Of anders uitgedrukt: wie zoekt er naar volmaaktheid?

“Eenzaamheid komt niet doordat er geen mensen om je heen zijn, maar doordat je de dingen die echt belangrijk voor je zijn niet communiceert of omdat je jouw visie over dingen achterhoudt omdat deze ontoelaatbaar voor een ander zouden zijn.”

Wat zijn ‘dingen die echt belangrijk zijn’ om te communiceren? Alleen mensen die in minderheidsgroepen (vroeger: Essenen, Katharen, heksen ten tijde van onze Middeleeuwen etc.) en nu: kleine minderheden zoals de afwijkende gelovigen in verhouding tot de grote massa (zoals de Joodse minderheden in de M.E. – maar ook nu – die daarom gediscrimineerd werden/worden.

“Depressie is als een vrouw in het zwart. Als ze voor de deur staat jaag haar dan niet weg. Nodig haar uit, biedt haar een stoel aan en luister wat ze te zeggen heeft.”

Wat een (anti-feministische) beeldspraak! Als je een depressie is een psychisch ziekteverschijnsel beschouwt, is de ‘zwarte vrouw’ als symbool te zien van het eigen denken te benaderen omdat je in allerlei vraagstukken niet tot een logisch geordende oplossing kunt komen. Je denken is dan dus ongestructureerd. Dat is het probleem dat zowel vrouwen áls mannen overkomt.

“Een man die niet door de hel van zijn passies is gegaan, heeft ze nooit overwonnen.”

Niet alle passies zijn een hel, laat staan dat ze overwonnen moeten worden. Dan valt te denken aan de passies van de kunstenaar als schilders, muzikanten en beeldhouwers, fatsoenlijke beroepen die je alleen maar met passie goed en succesvol kunt beoefenen.

“Jouw perceptie zal alleen helder worden wanneer je in je ziel kan kijken.”

Zie mijn vorige opmerking over de ziel, die voor 99% van de mensheid ontoegankelijk is.

“Iemand met zijn schaduw confronteren is hem zijn eigen licht laten zien.”

Wat is ‘iemands schaduw’ en wat ie ‘iemands eigen licht’?

“Waar je weerstand tegen biedt zal volharden en aanhouden.”

Dit klopt: weerstand betekent weerzin om iets te doen wat je moet doen (belastingaangiftes doen). Dat stel je zo lang mogelijk uit. Maar dit is een verkeerd van een typerend beeld in een technocratische wereld. Het moet om een menselijke eigenschap gaan: verslavingen in welke maat of soort dan ook is bijna onmogelijk om ze te bevechten omdat ze tegen je opgebouwde leefpatroon ingaan. 

“Een droom is een klein deurtje, verborgen in het diepste en meest intieme heiligdom van de ziel, dat opengaat in de oorspronkelijke kosmische nacht van de ziel, lang voordat het bewuste ego aanwezig was.”

De kern hierin is het laatste deel van de zin: ‘voordat het bewuste ego aanwezig was’. Het gaat daarom om de onbewuste ziel, die geen kennis in zich droeg omdat alles wat ‘geboren’ wordt zonder bewustzijn is. Maar het probleem hier is dat in de oorspronkelijke ziel altijd bestaan heeft want anders is het geen ziel: eeuwige energie. Daarop kan niemand ons antwoord geven. Omdat ons verstandelijk vermogen hier fundamenteel (3D) tekort schiet.

“We denken dat we volledige controle over onszelf hebben. Echter een vriend kan makkelijk iets onthullen over onszelf waar we geen idee van hadden.”

Dit klopt te allen tijde. Wie denkt dat hij/zij volledige controle over zichzelf heeft misleidt zichzelf omdat het wezen mens dan niet op aarde zou kunnen rondlopen.

“Alles wat ons niet tevreden stelt van andere mensen helpt ons om onszelf beter te begrijpen.”

Dit klopt ook.

[Bron: https://shivatje.wordpress.com/2020/03/10/20-diepgaande-uitspraken-van-carl-jung/#comments%5D

‘Waarom Nederland worstelt met een koninklijk excuus’, ofwel 3D-denken

Pas na dit leven zal iedereen ontdekken dat het leven net alleen uit een eenmalige aangelegenheid gaat maar om een serie levens op aarde (en elders binnen het geheel van de schepping), zodat we allemaal alle levensrollen hebben meegespeeld. De slachtoffers van Nederlands-Indië hebben zelf ook levens meegemaakt als kolonisatoren en daarom is dat huidige publieke debat volkomen zinloos.

Waarom Nederland worstelt met een koninklijk excuus (WENDELMOET BOERSEMA, Katern de Verdieping/Trouw, 6-3-20)

staatsbezoek – Komen er excuses van de koning aan Indonesië voor Nederlands optreden tijdens het koloniale bewind? En hoe gaan andere ex-koloniale machten met excuses om?

Historica Lara Nuberg kon er na afloop niet van slapen. Zij ontmoette onlangs koning Willem-Alexander, op een conferentie, als voorbereiding op het aanstaande staatsbezoek aan Indonesië. Eerst had ze niet willen gaan, schrijft ze na afloop op haar blog ‘Gewoon een Indisch meisje’. Waarom een handje schudden, “terwijl er nog zoveel morele en financiële rekeningen openstaan van Nederland aan het land en de mensen van mijn oorsprong?” Maar ze ging toch. Ze trof een koning die ‘met aandacht luisterde’ en vragen stelde over ‘hoe Nederland zijn koloniale verleden kan verwerken’.

“Ik verbaasde me over het gemak van het gesprek, maar dacht ondertussen ook: hoeveel nut heeft dit?”, schrijft Nuberg. “Zal Nederland ooit volledige verantwoordelijkheid afleggen? De volledige backpay (de achtergehouden salarissen van krijgsgevangen Indisch overheidspersoneel – red.) uitbetalen, Indonesië de herstelbetalingen teruggeven die het land moest doen in ruil voor zijn onafhankelijkheid én slachtoffers compenseren? Dat doet deze handelsnatie niet, wij verdelen een rekening van tien euro nog onder vijf vrienden.”

De vraag die Nuberg opwerpt heeft een lange voorgeschiedenis. De afgelopen weken laaide de discussie over excuses aan Indonesië opnieuw op. Ondanks de honderddertig grote en kleine bedrijven die maandag met koning Willem-Alexander en koningin Máxima meereizen, zal het staatsbezoek niet alleen over handel, technologie, waterbeheer, ecotoerisme of duurzame palmolie gaan. Een bezoek aan Indonesië gaat onvermijdelijk ook over het verleden, en over de toekomst van dat gedeelde koloniale verleden.

Meteen na de officiële opening op dinsdag zijn er twee kransleggingen: op het Indonesische en op het Nederlandse ereveld. Belangrijk is het moment ertussen. Dan is er een staatslunch, voorafgegaan door een gezamenlijke verklaring met gastheer president Joko Widodo. Wat zal Willem-Alexander zeggen? Spreekt hij nieuwe excuses uit, waar sommige groepen op aandringen, en waarvoor dan precies? Geeft hij de langverwachte formeel-juridische erkenning van de onafhankelijkheid in 1945?

Een kleine groep nabestaanden van slachtoffers van geweld door Nederlandse soldaten in Indonesië riep het koningspaar begin februari per brief op om helemaal niet te gaan. Eerst moet Nederland volledige excuses uitspreken en zorgen voor “onmiddellijke en rechtvaardige afrekening van de schadevergoeding aan de slachtoffers”.

Minst geslaagde staatsbezoek

De koning is zich zeer bewust van alle gevoeligheden in de relatie met de voormalige kolonie. Hij was erbij in 1995, toen zijn moeder, koningin Beatrix, in Jakarta een spijtbetuiging uitsprak. Het werd een van de minst geslaagde staatsbezoeken van Beatrix, vol ongemakkelijke momenten.

Aan de toespraak was weken geschaafd, met in het achterhoofd het effect van mogelijke excuses op de Indië-veteranen die in de periode 1945-1949 op bevel van de regering strijd leverden met de Indonesische nationalisten.

In deze jaren kwamen aan Nederlandse zijde 5000 militairen om, aan Indonesische zeker 100.000. Toch vond premier Wim Kok Nederland nog niet klaar voor excuses. Aan het staatsbanket met president Soeharto zei Beatrix het daarom zo: “Wanneer wij terugblikken op deze tijd, die nu bijna vijftig jaar achter ons ligt, stemt het ons bijzonder droevig dat zovelen in deze strijd zijn omgekomen of er hun leven lang de littekens van hebben moeten dragen”.

Een doorbraak kwam er pas in 2005, met de erkenning van toenmalig minister van buitenlandse zaken Ben Bot, dat ‘Nederland aan de verkeerde kant van de geschiedenis had gestaan’. Dat waren belangrijke woorden uit de mond van Bot, zelf een ‘kind van Indië’. Zijn vader was bestuursambtenaar in Nederlands-Indië en zelf zat hij in zijn jeugd in een jappenkamp.

Bot aanvaardde voor het eerst ‘politiek en moreel’ de datum van 17 augustus 1945 als de dag van de onafhankelijkheid van Indonesië. Tot die tijd hield Nederland tot grote ergernis van Indonesië vast aan de datum van de officiële soevereiniteitsoverdracht op 27 december 1949.

Het leidde tot een aanmerkelijke ontspanning in de relatie. Nadien dwong de rechter Nederland nog tot meer specifieke excuses en herstelbetalingen. Eerst voor het bloedbad van Rawagede en in 2013 voor alle standrechtelijke executies uitgevoerd door het Nederlandse leger in de periode 1945-1949, met name tijdens de politionele acties.

Opmerkelijk genoeg was het diezelfde Ben Bot die zich afgelopen weken uitsprak tégen nieuwe excuses. Nederland moet eens ophouden met die ‘zelfkwelling’, 75 jaar na dato, zei de oud-minister in het AD. Indonesiërs zitten daar niet op te wachten. “De Indonesiërs voelen dat niet als zodanig, dat Nederland dat moet doen. Die vragen daar niet om. Die zeggen: jullie zoeken naar iets wat wij niet van jullie vragen.”

De elite

Maar dat is tegen het zere been van jongeren als Lara Nuberg en ook Reza Kartosen-Wong (die een Indonesische vader heeft en een moeder van Indische en Indiaas/Pakistaanse komaf). Hij schreef met zijn Aziatische vrouw het kinderboek ‘Waar is mijn noedelsoep?!?’ en promoveert op culturele identiteit. In zijn column in Het Parool ging hij in op de uitspraak van Bot, die volgens hem louter gebaseerd was op gesprekken met Indonesische ambassadeurs en regeringsfunctionarissen.

“Maar die behartigen vooral de belangen van het bedrijfsleven en de elite en spreken niet voor de gemiddelde Indonesiër”, schreef Kartosen-Wong. “Ook de Indonesische overheid bekommert zich nauwelijks om de vele slachtoffers van Nederlandse oorlogsmisdrijven en hun nabestaanden. Terwijl een paar honderd miljoen gewone Indonesiërs elk jaar op 17 augustus vol overgave de onafhankelijkheid vieren. De re-enactments van de strijd tegen de Nederlandse bezetter zijn razend populair, ook onder jongeren. Studenten en jonge historici bestuderen het koloniale verleden en films erover worden goed bezocht. Kortom: Indonesiërs zijn wel degelijk geïnteresseerd in het verleden.”

Volgens Kartosen-Wong mag Nederland zich daarom ‘weleens wat Duitser gedragen’ en is het na 75 jaar onafhankelijkheid tijd voor uitgebreide excuses, schadevergoeding en een formele erkenning van 17 augustus 1945.

Hoogleraar postkoloniale geschiedenis Gert Oostindie wijst op een omissie in de argumentatie van Bot. “Het is waar dat de Indonesische autoriteiten liever vooruit kijken. Maar het komt ons ook geweldig goed uit, als we geen verantwoording hoeven af te leggen”, zegt hij. “Het is in feite een enorm genereus gebaar van de Indonesische regering. Nederland mag daar dus niet makkelijk mee aan de haal gaan. De Duitsers kunnen ook niet zeggen tegen ons: hou nu eens op over de oorlog. Wij kunnen dat de Duitsers wel aanbieden. Indonesië zal er ons nooit officieel om vragen, maar wij kunnen hun wel vragen wat ze van ons zouden willen horen.”

In ieder geval mag deze toekomstgerichte houding van Indonesië het proces van zelfreflectie aangaande het verleden in Nederland niet stoppen, stelt Oostindie. Hij liet dit in zijn toespraak ook weten aan de koning, op de conferentie in de aanloop naar het staatsbezoek.

Kleine golf van oproepen

In deze moeizame verwerking van het koloniale verleden staat Nederland niet alleen. Andere Europese voormalige koloniale machthebbers worstelen er ook al jaren mee. Een proces dat gepaard gaat met ergernis over ‘zelfkwelling’, maar ook angst van overheden voor de financiële consequenties van een ruimhartig gebaar. Vorig jaar leek er zelfs sprake van een kleine golf van oproepen tot excuses en herstelbetalingen.

In België was het N-VA-leider en burgemeester van Antwerpen Bart de Wever die de koning opriep tot een ‘historisch pardon’ voor koloniale misdaden. Ook een expertgroep van de Verenigde Naties drong er bij de Belgische regering op aan. België worstelt al jaren met het uiterst wrede optreden in Congo, de Afrikaanse ‘privékolonie’ van koning Leopold waar zijn privéleger miljoenen mensen de dood injoeg.

Van een officieel excuus is het nog niet gekomen. In 2002 waren die er wel voor de betrokkenheid van de Belgische regering bij de moord op Patrick Lumumba, de eerste leider van het onafhankelijke Congo. Ook kreeg een groep van enkele honderden metissenkinderen vorig jaar excuses van premier Charles Michel. Deze kinderen van Afrikaanse moeders en Belgische kolonialen werden na de onafhankelijkheid uit Congo, Rwanda en Burundi ontvoerd naar België.

Tussen Groot-Brittannië en India speelt al tijden de kwestie van het bloedbad bij Jallianwala Bagh in 1919, toen in India stakingen en een opstand uitbraken uit woede tegen de Britten over het niet nakomen van beloftes van meer autonomie. Oud-premier Theresa May noemde het bij de herdenking een ‘beschamend litteken op de Brits-Indiase geschiedenis’, maar kwam net als haar voorgangers niet tot een officiële verontschuldiging.

Ook Mexico ving vorig jaar bot bij Spanje en het Vaticaan met een verzoek om excuus voor de gewelddadige verovering door Spaanse troepen vijfhonderd jaar geleden.

Een ‘oprechte spijtbetuiging’ en financiële compensatie was er wel voor duizenden veteranen van de Mau-Mau-opstand in Kenia, die de Britten in 1950 met bruut geweld, martelingen en massale opsluiting neersloegen. Al moest dit excuus bevochten worden op een overheid die jarenlang archieven gesloten hield en deels vernietigde.

Frankrijk bood eerder al excuses aan voor de slachting van voornamelijk Arabisch moslims in de onafhankelijkheidsoorlog in Algerije. En Duitsland beloofde een officieel excuus voor de koloniale genocide in Namibië, dat desondanks nog niet gekomen is. Al deze excuses en spijtbetuigingen richten zich op misdaden en wreedheden begaan in de ‘eindtijd’ van het kolonialisme, en niet op kolonialisme als geheel.

Slavernij

Volgens Oostindie is de verwerking van het koloniale verleden als geheel onlosmakelijk verbonden met de aanzwellende discussie over slavernij, als meest pijnlijke dimensie van het kolonialisme.

In de Verenigde Staten kwam het eerste excuus voor de slavernij en voor de racistische Jim Crow-wet pas in 2008, na decennialang aandringen in het Huis van Afgevaardigden. In Nederland is dat grote excuus er nog niet van gekomen. Rotterdam en Amsterdam buigen zich nu op eigen initiatief over hun koloniaal slavenverleden, in navolging van Britse ‘slavenhandelcentra’ als Liverpool en Bristol, die wel excuses hebben aangeboden.

Oostindie wil wel gezegd hebben dat historisch onderzoek argumenten kan leveren, maar op zich niet noodzakelijk leidt tot excuses. “Dat is uiteindelijk een politiek en moreel besluit. Bij slavernij is dat helemaal helder, excuses daarvoor had je gisteren al kunnen geven. We weten genoeg van de feiten.”

Ook een politiek besluit over het al dan niet aanbieden van een excuus aan Indonesië is wat Oostindie betreft niet afhankelijk van de uitkomsten van het onafhankelijk onderzoek naar naoorlogs geweld in Indonesië, zoals sommigen stellen. Dat onderzoek, gefinancierd door de overheid, wordt nu uitgevoerd door het NIMH, het Niod en het KITLV, waarvan Oostindie directeur is. Het zal in 2021 klaar zijn.

De onderzoekers richten zich op het Nederlands oorlogsgeweld in de jaren 1945-1949. “Daarover staat nog steeds het regeringsstandpunt van 1969 overeind, dat er wel ‘excessen’ waren, maar dat de krijgsmacht als geheel zich ‘correct’ had gedragen. De vraag is of dat standpunt overeind zal kunnen blijven.”

Alle ogen zijn dinsdag in Jakarta dus gericht op Willem-Alexander. Onwaarschijnlijk is dat hij met een spijtbetuiging komt voor het algemene overheidsoptreden in koloniale tijden – zoals die er in januari wel onverwacht kwam voor de houding van de overheid tijdens de Jodenvervolging, bij monde van premier Rutte.

Als Oostindie toch een voorspelling moet doen? “Het meest realistisch is een herhaling van 2005, met wellicht een subtiele verandering in woordkeus.”

Beelden van het staatsbezoek van koningin Beatrix aan Indonesië in 1995. Linksboven: een bezoek aan Nederlandse oorlogsgraven. Hierboven: vrouwen en kinderen in Jogjakarta die het koningspaar opwachten. Rechts: koningin Beatrix en president Soeharto.

https://krant.trouw.nl/titles/trouw/8321/publications/886/articles/1098173/26/1